Festas na honra da Virxe do Carme

A Virxe máis mariñeira

7635776494_78bf9fe84d_b

Acompañados da música tradicional, do sons de gaitas, ás veces tamén co espectacular silencio de centenares de persoas que percorren as rúas de San Ciprián, ou de calquera outro pobo mariñeiro, será recibida, un ano máis, a Virxe do Carme.
Agasallada con ramos lanzados ao mar, en recordo dos ausentes, ou tras engalanar o percorrido da procesión con alfombras florais nas rúas máis antigas do pobo, veciños e visitantes esbozan a súa peculiar e emotiva homenaxe á patroa dos homes e mulleres que viven por e do mar.

Desde que no século XVII o Papa Pablo V fixase o 16 de xullo como data para a festividade da advocación mariana do monte Carmelo, centos de vilas costeiras, en toda a xeografía mundial, renden o seu particular fervor a fermosa imaxe que luce, no caso de San Ciprián, nun dos altares laterais da igrexa parroquial de Lieiro.

Aquela é a festa daqueles que teñen o corazón mariñeiro, e por iso visten ao uso: camisa branca, escapulario e pantalón azul. Imaxe dos antigos mariños que portaban as súas mellores galas cando acompañaban á imaxe venerada.
Un ano máis centos de veciños sairemos en procesión, desde terra mirando ao mar. Ben é certo que en pobos como San Ciprián a pesca xa non é a principal actividade da maioría dos lugareños, pero o océano segue a ser porta de entrada doutras riquezas como as que abastecen á multinacional do aluminio, ou forman os areais que constitúe o atractivo básico dos turistas que escollen o noso pobo para pasar o verán.

O mar forma parte do ADN dos pobos e viñas costeira de Galicia, está dentro da alma de centos de veciños que sofren esa particular morriña dos que nacen e viven en porto de mar. Dos que cando están lonxe botan en falta o ulido a sal, o son das ondas batendo nas rochas, botan en falta perder a mirada máis aló do horizonte azul ou perseguen coa mirada o ronsel que deixa unha pequena lancha.

¡Feliz Día do Carme veciños! Feliz día a todos, vivan onde vivan. A todos aqueles que non poden pasar un verano sen escoitar emocionados esa melodía que grita ao ceo: Salve!, Estrella de los mares